بکتاش آبتین، شاعر و مستندساز بر اثر ابتلا به کرونا و در سن ۴۷سالگی از دنیا رفت.

این شاعر و مستندساز که در حال سپری کردن دوران محکومیت قضایی خود بود، پیش‌تر نیز در زندان به ویروس کرونا مبتلا شده و بهبود یافته بود؛ اما در ابتلای دوباره به کرونا توسط خانواده به بیمارستانی در تهران انتقال یافت که از چند روز پیش در روند درمانی به کمای مصنوعی برده شد. درنهایت، مداوا روی او نتیجه‌بخش نبود و امروز (شنبه، ۱۸ دی‌ماه) در بیمارستان درگذشت.

کانون کارگردانان سینمای ایران در پی درگذشت این شاعر، نویسنده و مستندساز سینمای ایران بیانیه‌ای صادر کرد:

روح بکتاش آبتین، مستندساز و شاعر زمانه ما، امروز آزاد شد و به آسمان پرکشید.

کانون کارگردانان سینمای ایران درگذشت این شاعرِ مستندساز را به انجمن صنفی کارگردانان مستند، خانواده آبتین، اهالی خانه سینما، جامعه نویسندگان، مستندسازان و دوستداران این هنرمند فراموش نشدنی و پایدار تسلیت می گوید.

 

بکتاش آبتین (مهدی کاظمی) متولد سال ۱۳۵۳ بود.

«و پای من که قلم شد نوشت برگردیم»، «مژه‌ها، چشم‌هایم را بخیه کرده‌اند»، «شناسنامه‌ خلوت»، «در میمون خودم پدربزرگم» و «پتک» کتاب های شعر اوست.

«کاملا خصوصی برای آگاهی عموم» (زندگی علیشاه مولوی)، «۱۳ اکتبر ۱۹۳۷» (زندگی لوریس چکناوریان) «موریانه‌ای با دندان‌های شیری» (سلف‌پرتره از زندگی خود هنرمند)،  «پارک مارک»،  «میکا»، «مُری زن می‌خواد»، «آنسور» و  «همایون خرم» نیز فیلم‌های مستندی هستند که در کارنامه او به چشم می‌خورند.

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.